แฉชีวิตเด็กช่าง(ภาคจบ)

posted on 23 Aug 2009 01:35 by fromzero

...ใครที่เพิ่งเคยเปิดเข้ามาบล็อคอันแสนเงียบเชียบนี้ของผมเป็นครั้งแรกสามารถหาอ่านย้อนหลังของเรื่องนี้ได้ข้างๆนะครับ

     

 

....เข้าเรื่อง

ครับจากที่เคยเขียนเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการเป็นเด็กที่ได้ชื่อว่า"เด็กอาชีวะ" ไปซัก2-3ครั้งเมื่อนานมากแล้วและขอย้ำว่าเป็นเพียงประสบการณ์ตรงจากตัวผมเองเท่านั้นมิได้กล่าวล่วงไปยังสถาบันใด ตอนแรกก็ไม่ได้คิดว่าจะมีคนสนใจเข้าไปอ่านอยู่แล้ว แต่เข้ามาดูอีกที ...เออ เห้ยมีคนเข้าไปดูว่ะเห้ย คอมเม้นท์ด้วยแล้วก็"มีเกรียน"ด้วย เออแหนะ อย่างหาว่าผมจบมัธยมปลายมา(สิมึง)บ้างล่ะ ไม่รู้จริงแล้วมาพูดบ้างล่ะ และอีกหลายสิ่ง ก็อยากจะบอกว่าผมจบอาชีวะมาจริงๆครับ แล้วไอ้เรื่องที่เอามาเขียนเนี้ยก็เรื่องจริงซึ่งก็อยากจะบอกว่ามันก็ถูกครับที่แค่เนี้ยมันเด็กๆเพราะจริงๆแล้วเนี้ยมันมีอีกหลายอย่างมากที่มันน่ากลัวกว่าที่คิดไว้...

....แต่ก็อย่างที่ทุกคนน่าจะรู้ดี ว่าถึงผมจะไม่ได้มานั้งเขียนเรื่องนี้พวกเราๆก็คงได้ยินได้ดูผ่านหนังสือพิมพ์ ข่าว กันมาเยอะแล้ว ทะเลาะวิวาท ยิงกันตาย รับน้องโหด จนมันจะกลายเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว ผมก็แค่หยิบเอาอีกแง่มุมหนึ่งที่เป็นประสบการณ์ตรงที่เคยสัมผัสมา นำมาถ่ายทอดเท่านั้นว่าตั้งแต่เรียนมาเกิดอะไรขึ้นบ้างสังคมนี้มันเป็นแบบไหนและมันแน่นอนว่ามันก็คงไม่เหมือนกันหมดทุกที่หรอก ของผมอาจจะธรรมดาที่อื่นอาจจะโหดกว่านี้มันก็เป็นไปได้

....เพื่อนผมตายไป3คน มีลูกตั้งแต่15-16 ก็เยอะ โดนจับเข้าคุกเรื่องยาเสพติด ปล้นจี้ก็แยะ ไอ้ที่เรียนไม่จบอีกนับไม่ถ้วน ต้องไปขี่วินมอเตอร์ไซด์รับจ้างเพื่อหาค่านมลูกทุกๆวันนี้ก็ยังเจอหน้าพวกมันอยู่ 

ไอ้คนที่ตายก็ตายแบบไม่น่าตาย เพื่อนเมายาเอาปืนมาเล่นกัน(มันหลอน)ปืนลั่นใส่หัวตายซะงั้น(พ่อมันเป็นตำรวจ) อีกคนก็โดนยิงตายหน้าผับทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองแต่อยากโชว์พาวแทนรุ่นพี่ ตามไปยิงเค้าจนหมดแม๊กไม่โดนซักหมด เจอเค้าสวนกับมาโป้งเดียวกลับบ้านเก่าไปเลย เพราะไอ้คนที่มันไปยิงน่ะเป็นเจ้าของสนามยิงปืน...

มันก็เป็นแค่ส่วนๆหนึ่งเท่านั้นและก็เพียงแต่เขียนไว้เพื่อเตือนใจใครๆที่กำลังหลงอยู่ในวังวนนี้ก็เท่านั้นซึ่งถ้าหากท่านคิดว่ามันหาสาระมิได้ก็เพียงแค่คลิกปิดมันไปก็เท่านั้นเอง...อย่ามาว่าผมเกรียนเพราะคุณนั่นแหละที่เกรียนเพราะเด็กช่างจริงๆที่ผมรู้น่ะมันยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าmsnมันคือห่าอะไรวะ(ยกเว้นผมเพราะผมรักดี)อิอิ

 

Comment

Comment:

Tweet

แต่ยังว่าละคับ คนละ รร. กันใครจะไปรู้


ไอ้พวกที่ตีๆกัน จบมาทำงานด้วยกันก็ยังมี


อาชีวะ ไม่ได้ เลวร้ายอย่างที่คิดถ้าคุณ คิดที่จะเลือกทาง

เดินเอาเอง

#5 By design (115.87.199.121) on 2011-06-07 18:54

ครับ ผมก็ไม่รู้คุณเรียนจริงหรือป่าว ผมก็ จบ อาชีวะมาเหมือนกัน แต่ ไม่ใช่ ช่างกล ช่างยนต์แน่ๆ ผมเรียนสาย ศิลป สาขาออกแบบ แต่ รร.ผมก็ขึ้นชื่อเหมือนกัน ตั้งแต่สมั๊ย คุณพ่อ ยันยุคสมัยนี้

ที่คุณพูดมาก็มีแต่ยิบยกข้อเสียของ รร. อาชีวะมาเกือบหมด แต่ ผมคิดว่า ในแง่ดีๆ ของ อาชีวะก็มีเยอะแยะ แต่ผมไม่รู้ว่า รร.

คุณสอนมายังไงนะ จบมา ขับวิน มอไซร์

แต่ รร. ผมที่จบ ปวช. ไอ้พวกแสบๆ จบมามีงาน ทำก็เยอะแยะ

มีชื่อเสียงก็มี มีงานดีๆทำก็มี ไอ้ที่ มีลูกตัั้งแต่อายุ 16-17 ก็มี

#4 By design (115.87.199.121) on 2011-06-07 18:51

ปัญหานี้เป็นที่วัยและวุฒิภาวะด้วยละมั้ง
พอเวลาผ่านไปด้วยวัยที่โตขึ้น
บางคนมานั่งนึกย้อนกับไป
อาจจะ งง ว่า เอ่..ตอนนั้นตรูทำไปได้ยังไงน่ะ sad smile
ปวดตับกับปัญหาแบบนี้เหมือนกันแฮะ
...อันเนื่องมาจากสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าน้องชายก็กำลังเป็นเด็กช่างอยู่(ก็ได้แต่หวังว่ามันคงจะรักดีบ้างsad smile)

...

เห็นอัพก็เลยแวะมาเยี่ยม หวังว่าคงสบายดีอยู่นะbig smile

#2 By sweettoxic on 2009-08-24 00:10

ลองอ่านประวัติ ฮอนด้า โชอิจิโร

ดูซิครับ ผู้ก่อตั้ง Honda


เริ่ม ชีวิตจากเป็นเด็กซ่อมรถ big smile


ผมอยากเหงประเทดไทย มีซักคนbig smile

#1 By เซงครับ on 2009-08-23 02:25